nefes

ilk nefes alışla başlasa da her şey, bir süre sonra nefes alışının farkında olmaz. olmamalı da. hayattan farklı beklentileri olduğunu bilir ve bu beklentilerin gerçekleşmesi için uğraşır. nefes alıp vermesi, bir sonraki gribal enfeksiyona kadar çokta matah bir şey değildir.

diğer şeyler için harcarken veya "uğraşırken" kaybettiklerine yanar insan.

ve kaybedilenler bir gidişin habercisidir. yeni bir başlangıcın değil. bu yüzden her kaybedilenden sonra tekrar başlamalarımın boş olduğunu kendim de biliyorum. ve bilmeme rağmen yeniden başlıyorum. yine de ortalamanın üzerinde mutluyum.

belki eskisi kadar sinirli, kızgın veya "atarlı" değilim. ama ben yine de kendimim.

sen yeter ki burada ol. ben hep buradayım...

tgy.